20 stycznia 1824 r. został mianowany inspektorem polowym na Wyspach Jońskich. 27 maja 1825 r. został generałem-majorem i dowódcą wojsk na tych wyspach. 22 grudnia 1826 r. został gubernatorem Malty. Urząd ten pełnił do 1836 r. W tym czasie został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Michała i Świętego Jerzego (1828), Krzyżem Komandorskim Orderu Łaźni i Krzyżem Komandorskim Orderu Gwelfów (oba w 1831). Był również kawalerem austriackiego Orderu Marii Teresy.
Po rezygnacji ze stanowiska gubernatora został pułkownikiem 86 regimentu pieszego (86th Regiment of Foot), później pułkownikiem Królewskich Dragonów (Royal Dragoons). Utrzymywał również bogatą korespondencję z księciem Wellingtonem. Zmarł nagle w 1837 r. w gospodzie pod Basingstoke.
16 marca 1825 r. poślubił lady Emily Charlotte Bathurst (zm. 1 lutego 1877), córkę Henry’ego Bathursta, 3. hrabiego Bathurst i Georginy Lennox, córki generała George’a Lennoxa. Frederick i Emily mieli razem syna i córkę: Selina Barbara Wilhelmina Ponsonby (zm. 22 lipca 1919), żona Williama Baringa, nie miała dzieci Henry Frederick Ponsonby (10 grudnia 1825 – 21 listopada 1895)
Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwelfów Kategoria:Odznaczeni Orderem Marii Teresy Kategoria:Urodzeni w 1783 Kategoria:Zmarli w 1837