Równocześnie wnioskujący zwrócili się do rządu o skierowanie do sejmu projektu ustawy o dodatkowych kredytach na rok 1927/1928. Czechowicz działał na polecenie Piłsudskiego, zatem odpowiedzialność leżała po stronie premiera, jednak gdy gabinet nie przedstawił projektu zalegalizowania przekraczających ustawę skarbową wydatków, opozycja zgłosiła wniosek o pociągnięcie Czechowicza do odpowiedzialności konstytucyjnej. Minister podał się 8 marca 1929 r. do dymisji, a Sejm zdecydował o postawieniu go przez Trybunałem Stanu. Spotkało się to z gwałtowną reakcją Józefa Piłsudskiego, który w artykule Dno oka, będącym ostrą polemiką z atakami Sejmu, pozytywnie oceniał swojego ministra:
Sam Czechowicz był również lojalny wobec Piłsudskiego, twierdząc: mały|Grób Gabriela Czechowicza na cmentarzu Powązkowskim Rozprawa przed Trybunałem Stanu odbyła się w dniach 25-28 czerwca 1929 r. Czechowicz wziął na siebie pełną odpowiedzialność za gospodarkę budżetową i przekroczenia budżetowe. Trybunał nie wydał wyroku, odkładając go do czasu rozpatrzenia przez parlament zamknięcia rachunków państwa za rok budżetowy 1927/1928.