Anna Leopoldowna, urodzona jako Elżbieta Katarzyna Krystyna z Meklemburgii-Schwerinu (ur. 18 grudnia 1718 w Rostocku, zm. w Chołmogorach) – księżniczka meklemburska, księżna Brunszwiku od 1739 jako żona Antoniego Ulryka, regentka Rosji w latach 1740-1741 w imieniu syna Iwana VI, jedyna córka Karola Leopolda i Katarzyny Iwanowny.
Życiorys
Pochodzenie Elżbieta urodziła się 18 grudnia 1718 w Rostocku jako córka Karola Leopolda, księcia Meklemburgii i Katarzyny Iwanownej, carówny rosyjskiej. Ze strony matki jej dziadkiem byli car Rosji Iwan V. Została ochrzczona w obrządku protestanckim pod imionami Elżbieta Katarzyna Krystyna. Ojciec Elżbiety słynął z brutalności; dodatkowo warunki, w których żyły księżna i księżniczka zaniepokoiły ich matkę i babkę Praskowię Sałtykową. Wdowa po carze poprosiła brata zmarłego męża, obecnie panującego Piotra Wielkiego, o zgodę na opuszczenie Meklemburgii przez Katarzynę. Cesarz zgodził się i w 1723 r. księżna powróciła do Rosji zabierając ze sobą córkę.