W 1892 — po kolejnym pobycie w Krakowie — udał się do Wiednia, gdzie na Międzynarodowej Wystawie Muzyczno-Teatralnej prowadzone przez niego spektakle były jedyną wizytówką polskiej muzyki scenicznej: 10 i 14 września dyrygował Halką, a 11 i 13 września prologiem, III aktem Strasznego Dworu Moniuszki oraz I aktem Zabobonu czyli Krakowiaków i górali Kurpińskiego w wykonaniu chóru i solistów opery lwowskiej oraz orkiestry opery wiedeńskiej). Jeszcze w 1896 Henryk Jarecki dał w Krakowie 52 przedstawienia (w tym Goplanę i Lohengrina), a w 1898 - po jednym z najlepszych lwowskich sezonów operowych - Tannhäusera i Lohengrina. W latach 1897–1899 w ciągu 4 miesięcy wakacyjnych przebywał z lwowskim zespołem w Warszawie, gdzie w gmachu cyrkowym przy ul. Ordynackiej zapoznał publiczność przede wszystkim z operetkami, a także z własną operą Powrót taty. W 1897 dał 97 przedstawień (w tym 19 razy Powrót taty), 1898 — 126 (w tym opery z udziałem Władysława Floriańskiego), 1899 - wspólnie z F. Słomkowskim 115 (w tym Tannhäuser i Lohengrin z Aleksandrem Bandrowskim).