„Sucha wybitność” szczytu jest równa jego „mokrej wybitności”, chyba że jest on najwyższy na danym lądzie lub jest otoczony przez śnieg i lód.

„Sucha wybitność” Mount Everest jest równa „mokrej wybitności” (8850 m) powiększonej o głębokość największej głębi (Głębia Challengera 10 911 m), czyli 19 761 m. „Sucha wybitność” Mauna Kea równa się „mokrej wybitności” (4205 m) powiększonej o głębokość najwyższej przełęczy (ok. 5125 m), czyli około 9330 m. Jest to druga co do wielkości „sucha wybitność” po Mount Everest. „Sucha wybitność” Aconcagui równa się mokrej wybitności (6962 m) plus głębokość najwyższej przełęczy w Cieśninie Beringa (ok. 50 m), czyli około 7012 m.

„Suchą wybitność” stosuje się też do gór podmorskich.

Zobacz też czterotysięczniki Alp lista najwybitniejszych szczytów Polski lista najwybitniejszych szczytów Ziemi

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona zawierająca listy najwybitniejszych szczytów różnych kontynentów, masywów i krajów według MDW Studium nad wybitnością szczytów tatrzańskich

Kategoria:Góry Kategoria:Topografia