Po upadku dyktatury, partia ta stała się jedną z głównych sił politycznych, stając się popularną zwłaszcza wśród robotników. Jej rola zmniejszyła się po upadku bloku wschodniego, jednak PCP wciąż popierana jest przez spory odsetek mieszkańców Portugalii, zwłaszcza tych pochodzących z wiejskich rejonów Alentejo i Ribatejo oraz mocno uprzemysłowionych terenów niedaleko Lizbony i Setúbal, gdzie partia sprawuje władzę w kilku lokalnych okręgach.

Organem prasowym partii jest tygodnik „Avante!” („Naprzód!”), wydawany od 1931. Młodzieżówka PCP to Portugalska Komunistyczna Młodzież, która jest członkiem Światowej Federacji Demokratycznej Młodzieży.

Historia Założenie nowego ugrupowania Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku, Portugalia popadł w głęboki kryzys gospodarczy, częściowo z powodu interwencji militarnej w wojnie. Klasa pracowników odpowiedziała na pogarszającą się poziomu życia falą strajków. Przy wsparciu bolszewickiej Rosji, klasa robotnicza zdobyła wreszcie historyczne zwycięstwo, 8-godziny dzień pracy. We wrześniu 1919 roku, ruch klasy robotniczej założył Generalną Konfederacje Pracy (CGT).