Antoni Benedykt Konstanty Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok.1720 roku – zm. 25 lipca 1761 roku) – miecznik wielki koronny w 1754 roku, generał lejtnant wojsk koronnych od 1753 roku, generał major wojsk koronnych od 1743 roku, komendant Regimentu Piechoty hetmańskiego w latach 1743–1761Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 468., poseł, jeden z działaczy stronnictwa „republikańskiego”, protegowany Francji, starosta kazimierski w 1728 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy / oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik, 1992, s. 181., starosta barski od 1727 rokuKrzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 246., starosta lipieński w 1733 rokuPorządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 54., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Jerzego Dominika Lubomirskiego i jego drugiej żony Marianny z Tarłów. Został ochrzczony przez biskupa Konstantego Feliksa Szaniawskiego w kościele św.