od czteropromiennej do wielopromienistej (można wyznaczyć u nich co najmniej dwie płaszczyzny symetrii). Centralna oś symetrii łączy dwa bieguny oralny i aboralny (apikalny). Symetria promienista u Cnidaria jest cechą archaiczną, pierwotną w odniesieniu do dwubocznej symetrii Bilateria, przy czym zapewne hipotetyczny pływający przodek parzydełkowców (postać planuli) miał symetrię bilateralną. Radialność charakteryzuje przede wszystkim zwierzęta osiadłe lub pelagiczne, które pochodzą od osiadłych przodków.
Parzydełkowce są zwierzętami tkankowymi, co odróżnia je od podobnych niekiedy z wyglądu gąbek. Organizacja morfologiczna parzydełkowców jest wyższa niż gąbek, ale najprostsza wśród tkankowców. Wyróżnia się kilka form larwalnych (z których najpowszechniejsza jest planula) oraz dwie postacie dorosłe: polip i meduza. Ich ciało zbudowane jest z dwóch warstw tkanki nabłonkowej: ektoderma (zewnętrzna) i entoderma (wewnętrzna). Warstwy nabłonkowe rozdzielone są bezpostaciową mezogleą lub mezenchymą. U polipa warstwa ta jest cienka i rozłożona równomiernie, meduza charakteryzuje się grubszą warstwą. thumb|Polipy Tubastraea faulkneri Ciało polipa ma kształt workowaty, natomiast meduzy dzwonkowaty o ścianach zbudowanych z dwóch warstw komórek – warstwy te odpowiadają ektodermie i entodermie gastruli.