thumb|Dyplom Prezydium Rady Najwyższej ZSRR o nadaniu tytułu Bohatera Pracy Socjalistycznej thumb|Instalacja poświęcona Bohaterom Pracy Socjalistycznej, Leningrad 1984 thumb|Radziecki znaczek pocztowy z 1949: wezwanie do rolników z wizerunkiem Złotego Medalu „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej Bohater Pracy Socjalistycznej () – tytuł honorowy przyznawany w latach 1939–1991 przez Radę Najwyższą ZSRR za szczególne zasługi dla państwa. Wraz z tytułem przyznawano Order Lenina, Złoty Medal „Sierp i Młot” oraz dyplom Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Jako pierwszy tytuł ten uzyskał Józef Stalin 20 grudnia 1939 roku. Jako ostatnia otrzymała ten tytuł Bibigul Tulegienowa 21 grudnia 1991 roku.
Szesnastu ludzi zostało trzykrotnie nagrodzonych tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej: Anatolij Aleksandrow, Boris Wannikow, Nikołaj Duchow, Jakow Zeldowicz, Siergiej Iljuszyn, Mstisław Kiełdysz, Dynmuchamed Konajew, Igor Kurczatow, Andriej Sacharow (pozbawiony tytułu), Jefim Sławski, Andriej Tupolew, Hamroqul Tursunqulov, Julij Chariton, Nikita Chruszczow, Konstantin Czernienko i Kiriłł Szczołkin.
We współczesnej Rosji kontynuatorem tradycji tytułu Bohatera Pracy Socjalistycznej jest tytuł Bohatera Pracy Federacji Rosyjskiej.