Książę Władysław Jan Emanuel Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 19 czerwca 1824 we Stanisławowie; zm. 24 lutego 1882 w Warszawie) – przyrodnik, działacz filantropijny, konchiolog, ogłosił szereg prac naukowych z tego zakresu, naczelnik cywilny województwa mohylewskiego w czasie powstania styczniowegoOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 15..
Życiorys Władysław Emanuel był synem księcia Eugeniusza Lubomirskiego (1789–1834) i Marii Czackiej. Miał trzech braci Eugeniusza Adolfa (* 1825) i Jana Tadeusza (* 1826) oraz Stefana Lubomirskiego. Pierwsze nauki pobierał w szkole Wawrzyńca Czekanowskiego w Krzemieńcu. Potem uczył się w liceach w Kijowie i w Carskim Siole koło Petersburga. Po zakończeniu nauki pracował jako urzędnik państwowy i zajmował się zarządzaniem swego majątku.