W latach 50. był odkrywcą talentu aktorskiego Audrey Hepburn i Sophii Loren oraz współpracownikiem producenta , stopniowo stając się szarą eminencją jego powstałego pod Madrytem imperium filmowego. Brał udział w produkcji kilku amerykańskich superprodukcji kręconych we Włoszech i w Hiszpanii, m.in. Bosonoga contessa (1954), Spokojny Amerykanin (1958), Cyd (1961) oraz Upadek Cesarstwa Rzymskiego (1964).
mały|Grób Michała Waszyńskiego na cmentarzu Flaminio Prima Porta w Rzymie
Życie prywatne, śmierć Waszyński kreował własną tożsamość, podając w różnych środowiskach wzajemnie sprzeczne informacje. Podawał, że w 1921 studiował sztukę dramatyczną w Kijowie, a w latach 1922–1925 współpracował z Friedrichem Wilhelmem Murnauem i Jewgienijem Wachtangowem. Kiedy indziej opowiadał, że był więźniem Auschwitz. Wszystkie te informacje najprawdopodobniej są nieprawdziwe.
Waszyński był homoseksualistąSamuel Blumenfeld, Człowiek, który chciał być..., s. 50., czego nie ukrywał już w latach 30., pojawiając się w towarzystwie ze swoimi kolejnymi partneramiSamuel Blumenfeld, Człowiek, który chciał być..., s. 45..
Chorował na cukrzycę. Zmarł na atak serca w Madrycie.