thumb|250px|Logo UNESCO Konwencja o ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego (ang. Convention on the Protection of the Underwater Cultural Heritage) – umowa międzynarodowa, która wyznacza zasady prowadzenia ochrony podwodnego dziedzictwa kulturowego, ustanawia szczegółowy system współpracy międzynarodowej oraz reguły badań nad dziedzictwem podwodnym. Pierwszy kompletny akt prawa międzynarodowego w zakresie ochrony podwodnego dziedzictwa kulturowego. Uchwalona przez UNESCO podczas 31. sesji w Paryżu w 2001 roku, weszła w życie z dniem 2 stycznia 2009 roku. Spisana w językach autentycznych angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim, depozytariuszem jest Dyrektor Generalny UNESCO.
Do lipca 2021 roku Konwencję przyjęły lub ratyfikowały 63 państwa. Polska złożyła dokument ratyfikacyjny 17 maja 2021 r.
Podwodne dziedzictwo kulturowe