Podwodne ruiny o największym znaczeniu historycznym to m.in.: pozostałości latarni morskiej na Faros i pałacu Kleopatry u wybrzeży Aleksandrii Pawlopetri – zatopione miasto u wybrzeży południowej Lakonii w Grecji część indyjskiego kompleksu Mahabalipuram wpisanego w 1984 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO stanowisko w Dwarce – ruiny starożytnego portu, świątyń i osad Port Royal na Jamajce – stolica Jamajki w latach 1655–1692, zatopiona wskutek trzęsienia ziemi w 1692 roku ruiny Santa Fe la Vieja w Argentynie Bulverket – pozostałości średniowiecznych drewnianych fortyfikacji w Tingstädeträsk na Gotlandii pozostałości fenickiej bazy marynarki w Kartaginie z ok. 814 p.n.e.
Podwodne dziedzictwo obejmuje również artefakty i ślady życia ludzkiego w jaskiniach takich jak: położona 37 m pod wodą Jaskinia Cosquera, gdzie znaleziono ponad 177 podobizn zwierząt lądowych i morskich oraz 65 odcisków rąk ludzkich z okresu pomiędzy 27 tys. a 13 tys. p.n.e. Chichen Itza Cenote w Meksyku, gdzie znaleziono wiele przedmiotów obrzędowych oraz szczątki rytualnych ofiar ludzkich z okresu kultury Majów
W 2014 roku podwodne dziedzictwo z okresu I wojny światowej (10 tys. wraków) zostało objęte ochroną zgodnie z zasadami konwencji.