thumb|Rewolucyjne flagi Rumunii (wycięte symbole komunistyczne) w Muzeum Wojska w Bukareszcie thumb|Tablica pamiątkowa w Bukareszcie na pl. Uniwersyteckim, gdzie toczyły się ciężkie walki thumb|Ślady po kulach na ścianie Pałacu Królewskiego w Bukareszcie (2009) Rewolucja rumuńska – seria chaotycznych walk i protestów pomiędzy 16 i 27 grudnia 1989 roku, w wyniku której obalono reżim komunistyczny Nicolae Ceaușescu. Proces rozgrywał się na dwóch płaszczyznach – ludzie protestowali na ulicach, a w tym samym czasie wojsko, policja i część polityków organizowali naprędce zamach stanu. Zamach zakończył się pokazowym sądem oraz szybką egzekucją dyktatora i jego żony Eleny.
Rumunia była jedynym krajem bloku wschodniego, który podczas Jesieni Ludów krwawo obalił komunistyczną dyktaturę. Podczas rewolucji zginęły 1104 osoby.
Sytuacja przed rewolucją Pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku Rumunia była jednym z najbardziej zamkniętych państw bloku wschodniego. W wyniku prób przebudowy gospodarki, Rumunia znalazła się w kryzysie ekonomicznym, którego symbolem stały się braki żywności oraz niedobór energii elektrycznej. Ponadto Ceaușescu przeprowadził kilka monumentalnych inwestycji oraz zainaugurował drakoński program spłat zadłużenia kraju.