Wkrótce protesty wybuchły w innych miastach.
17 grudnia w Bukareszcie odbyło się posiedzenie Egzekutywy Biura Politycznego. Podczas niego Ceaușescu zarzucił ministrowi spraw wewnętrznych Vasili Milei i szefowi Securitate Iulanowi Vladowi, że nie zapobiegli wydarzeniom w Timișoarze. Tego samego dnia w Timișoarze siły dowodzone przez generała Victora Stănculescu użyły broni przeciwko demonstrantom. Podczas starć zginęło ponad 60 osób. Pomimo szturmu walki trwały do następnego dnia. 19 grudnia miejscowe fabryki ogłosiły strajk.
18 grudnia Nicolae Ceaușescu wyjechał do Iranu. Podczas nieobecności prezydenta doszło do przesilenia w strukturach siłowych i przejęcia w nich faktycznej władzy przez frakcję niepopierającą Ceaușescu. W wyniku niezłamania oporu w Timișoarze Victor Stănculescu złagodził swoje stanowisko wobec rewolucji. 19 grudnia delegacja wojskowa udała się do strajkujących zakładów w celu pojednania.
Bukareszt 20 grudnia Ceaușescu wrócił do kraju i stwierdził, że sytuacja znacznie się pogorszyła. W dzienniku telewizyjnym o godz. 20:00 wygłosił przemówienie, w którym to nazwał protestujących w Timișoarze wrogami rewolucji socjalistycznej. Pomimo kolejnych demonstracji nie zdecydowano się na ponowne wysłanie żołnierzy do walki.