Pierwszy model pistoletu ze standardowym magazynkiem 10–nabojowym miał lufę długości 140 mm. Zakończenie kurka było wykonane w postaci pełnego krążka z ząbkowaniem na obwodzie w tylnej części i z koncentrycznymi zmniejszającymi się kręgami po bokach. Istniała ponadto wersja z krótszą lufą 89 mm i stałymi przyrządami celowniczymi, znana jako „model oficerski”. Produkowano także w 1897 pistolety z magazynkiem 6–nabojowym i lufą 121 mm.
W latach 1898–1898 wprowadzono nowy wzór kurka, zakończonego dużym pierścieniem. Następnie, około 1903 został on zastąpiony przez ostateczny wzór kurka, z małym pierścieniem.
Istniała wersja z odłączanym magazynkiem samoczynna, jak np. M1932/M712, która mogła być używana jak mały pistolet maszynowy. Broń ta w wersji 7,63 posiada względnie długą lufę, przez co cechuje się doskonałym wykorzystaniem ładunku miotającego pocisku, co skutkuje bardzo dużą siłą przebicia pełnopłaszczowego pocisku.
W czasie I wojny światowej, w latach 1916–1918 na zamówienie niemieckiej armii wyprodukowano 150 tys. pistoletów na amunicję 9 mm Parabellum.