Niektóre z zakupionych egzemplarzy zostały przekonwertowane na amunicję 8,1 × 27 mm (od rewolwerów Rast & Gasser M1898).
Pomimo znacznej popularności pistolet ten nie został nigdzie poza Chinami przyjęty jako podstawowa broń boczna.
Z takiego pistoletu Włado Czernozemski zastrzelił w 1934 w Marsylii króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia.
Pistolet Mauser C96 nie był przyjęty w Wojsku Polskim jako broń etatowa, lecz pewna ich liczba była używana przez oficerów w okresie międzywojennym, do czasu wprowadzenia pistoletu Vis. Spotykane były następnie w partyzantce, częściej w formowanych w ZSRR oddziałach ludowego Wojska Polskiego. Wkrótce po wojnie w niewielkiej liczbie egzemplarzy używane były przez milicję.
Opis Pistolet Mauser C96 działał na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, strzelał z zamka zamkniętego. Zasilany był z niewymiennego magazynka, umieszczonego przed spustem, ładowanego od góry za pomocą łódki, po odciągnięciu zamka. W podstawowej wersji magazynek był dwurzędowy i mieścił 10 nabojów. Lufa, wykonana z jednego kawałka stali, połączona była w tylnej części z komorą zamkową, wewnątrz której poruszał się zamek. Pod zamkiem był umieszczony wahliwy blok ryglujący, z dwoma zaczepami na górnej powierzchni, które wchodziły w wycięcia zamkaW. Głębowicz, Mauser…, s. 20..