Maksymin Trak, Maksymin I, Gaius Iulius Verus Maximinus (ur. 172 lub 173 w Tracji lub Mezji Dolnej, zm. czerwiec 238) – cesarz rzymski od marca 235 do czerwca 238.
Uważany za pierwszego barbarzyńcę (nie-Rzymianina), noszącego cesarską purpurę; był też pierwszym cesarzem, który nigdy nie pojawił się w Rzymie i pierwszym z szeregu cesarzy wojskowych, zaś jego rządy uznawane są za początek kryzysu cesarstwa rzymskiego w III stuleciu n.e.
Życiorys Pochodzenie i osobowość Urodził się najprawdopodobniej w Tracji. Nie zachowały się żadne pewne informacje o jego rodzinie (poza wzmianką w Historia Augusta podającą, iż jego ojciec był Germaninem, a matka pochodziła z irańskiego ludu Alanów – choć dane te są wątpliwe). Mógł wywodzić się z mezyjskiej rodziny żołnierskiej. Wiadomo, że pochodził z niższych warstw społecznych, a w młodości zajmował się pasterstwem. Przez kronikarzy charakteryzowany jako żarłok (Historia Augusta, Maksymin Trak 4,1) i osobnik o obyczajach prymitywnych.