Synagoga w Końskich – drewniana synagoga z XVIII w. (1780) w Końskich w Polsce, obecnie nieistniejąca. Zniszczona przez Niemców w trakcie II wojny światowej w 1939, w pierwszym dniu po zajęciu miasta przez wojska hitlerowskie. Synagoga została zbudowana w 1780 na zlecenie koneckiego kahału. Była jednokondygnacyjnym drewnianym budynkiem konstrukcji zrębowej z lisicami z wydzieloną modlitewnią dla kobiet (babiniec) oraz dwukondygnacyjnym dachem w części centralnej zwieńczonym kopułą.
Historia Synagoga została wzniesiona została najpóźniej w 1780w Polsce w miejscowości Końskie. Autor projektu nie jest znany. W końcu XIX i na początku XX w. część zachodnia była parokrotnie przebudowywana. Na przełomie XIX i XX w., przed 1905, galerię zachodnią i skrajne przęsła bocznych skrzydeł zadeskowano, schody do babińca doświetlono oknami: czterema wstawionymi w ścianę zachodnią i jednym w przęśle skrajnym południowej galerii. W salę wbudowano, przy jej ścianie zachodniej, wąską emporkę dla kobiet, dostępną, poprzez sionkę na piętrze, schodami wstawionymi w dwa skrajne przęsła galerii północnej. Przed 1911 drewnianą zewnętrzną ścianę zachodnią i skrajne przęsła skrzydeł bocznych zastąpiono murowanymi.