Z mistrzostw świata w Pokljuce w 2001 roku wróciła z czterema medalami. Najpierw była trzecia w sprincie, za Niemkami: Kati Wilhelm i Uschi Disl. W biegu pościgowym była już najlepsza, po raz kolejny zostając pierwszą norweską mistrzynią świata w danej konkurencji. W rozgrywanym dwa dni później biegu indywidualnym zajęła drugie miejsce, plasując się między Magdaleną Forsberg i Ołeną Zubryłową z Ukrainy. Zdobyła tam też brązowy medal w biegu masowym, za Forsberg i Niemką Martiną Glagow. Kolejne cztery medale zdobyła na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku. Zwyciężyła tam w sprincie, biegu pościgowym, biegu masowym oraz sztafecie. W biegu indywidualnym zajęła ósme miejsce.
W 1998 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Zdobyła tam brązowy medal w sztafecie, w sprincie zajęła 15. miejsce, a w biegu indywidualnym 25. miejsce. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City wywalczyła srebrny medal w biegu indywidualnym, rozdzielając Niemkę Andreę Henkel i Magdalenę Forsberg. Srebro wywalczyła także w sztafecie, w której startowały też Ann-Elen Skjelbreid, Linda Tjørhom i Gunn Margit Andreassen. Zajęła tam ponadto czwarte miejsce w sprincie i biegu pościgowym, przegrywając walkę o podium odpowiednio z Forsberg i Iriną Nikułcziną z Bułgarii.