W 1990 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti, zdobywając złoty medal w sprincie i srebrny w sztafecie. Ostatni medal zdobyła podczas mistrzostw świata w Lahti rok później, razem z Grete Ingeborg Nykkelmo i Elin Kristiansen zdobywając srebro w sztafecie.
W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie w swoim jedynym starcie zajęła 32. miejsce w sprincie. Brała też udział w rozgrywanych w 1994 roku igrzyskach w Lillehammer, zajmując 59. pozycję w biegu indywidualnym.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 14 lutego 1986 roku w Falun, zajmując 11. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w debiucie zdobyła pierwsze punkty. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 27 lutego 1987 roku w Lahti (w ramach mistrzostw świata), kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. W kolejnych startach jeszcze dwadzieścia razy stawała na podium zawodów tego cyklu, odnosząc osiem zwycięstw: 17 grudnia 1987 roku w Hochfilzen, 20 lutego 1988 roku w Chamonix i 19 grudnia 1991 roku w Hochfilzen była najlepsza w biegach indywidualnych, a 11 lutego 1989 roku w Feistritz, 18 marca 1989 roku w Steinkjer, 10 marca 1990 roku w Oslo, 17 marca 1990 roku w Kontiolahti i 26 stycznia 1991 roku w Anterselvie wygrywała sprinty.