160px|thumb|Herb Szeptycki wedł. Tadeusza Gajla160px|thumb|Herb Szeptycki według Kaspra Niesieckiego 160px|thumb|Hrabiowski Herb SzeptyckiSzeptyccy herbu własnegoZłota księga szlachty polskiej. T. I. Poznań, 1879, s. 305. – jeden z rodów polskiej szlachty pochodzenia ruskiego, nobilitowany przez króla Polski Kazimierza IV Jagiellończyka. Rodzina ta poprzez małżeństwa spokrewniona jest z wieloma polskimi rodami, takimi jak Fredrowie (część jej członków jest potomkami Aleksandra Fredry, polskiego pisarza narodowego epoki romantyzmu), Ledóchowscy oraz Wiśniowieccy. Pierwotnie ród wyznawał prawosławie, jednak po unii brzeskiej przeszedł na katolicyzm. W tym okresie jego przedstawiciele zaczęli obejmować ważne urzędy w Koronie Królestwa Polskiego, a także stopniowo przyjmować obrządek rzymskokatolicki, od 1871 nosili austriacki tytuł hrabiowski.