Pawilon Wyspiańskiego – budynek o funkcjach wystawienniczych znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto na rogu ulic Grodzkiej 19 i placu Wszystkich Świętych 1–2.
Budynek powstał na wąskiej działce, na miejscu wyburzonej w 1939 kamienicy „Pod Lipką”, w sąsiedztwie Pałacu Wielopolskich, obecnie siedziby Urzędu Miasta Krakowa. W konkursie architektonicznym na projekt zabudowy działki po kamienicy wygrał w roku 1992 projekt Koreańczyka Nonchi Hwafonga Wanga.
Ideę budowy pawilonu zgłosił w ramach Festiwalu Kraków 2000 w roku 1998 Andrzej Wajda, który zaproponował też, by w ścianę frontową budynku wkomponowano trzy niezrealizowane dotychczas witraże Stanisława WyspiańskiegoAndrzej i Krystyna: późne obowiązki / Witold Bereś, Krzysztof Burnetko, Kraków 2017, s. 255-262 (rozdz. Pawilon Wyspiańskiego.). Projekt pawilonu opracował krakowski architekt Krzysztof Ingarden.
Budowę pawilonu rozpoczęto w 2005 od przeprowadzenia badań archeologicznych sfinansowanym przez Fundację „Wyspiański 2000”. Po zakończeniu badań podjęto prace budowlane w połowie 2006 roku. Koszt budowy wyniósł 10,7 mln zł, z czego 3 mln zł zostały przekazane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Uroczystego otwarcia w ramach obchodów 750. rocznicy lokacji Krakowa dokonał prezydent miasta Jacek Majchrowski 2 czerwca 2007 roku.