Istnieje przypuszczenie, że kodeks został celowo uszkodzony, gdy wycofywano go z użycia jako obiekt rytualny, a nie tylko wyrzucony i zostawiony samemu sobie.
Treść Na każdej stronie rękopisu narysowano stojącą postać, z twarzą zwróconą w lewą stronę, dzierżącą w dłoniach broń; większość trzyma również sznur prowadzący do związanego nim jeńca, u stóp stojącej postaci. Kolory użyte do namalowania kodeksu to m.in. czerwień hematytowa, czerń, niebieskozielony, a także rozmyte czerwień i brąz. Tło jest białe. Lewa strona każdej stronicy zawiera ułożone w kolumnę glify pisma Majów oznaczające daty; tam, gdzie kolumna zachowała się w całości, dat jest 13. Każdemu glifowi daty odpowiada liczba zapisana systemem kresek i kropek. Sześć stron przedstawia uzbrojoną postać w towarzystwie jeńca (strony 1–4, 6 i 9), dwie (5 i 8) przedstawiają postać rzucającą lotkami w stronę świątyni. Strona 7 kodeksu pokazuje stojącego obok drzewa wojownika w biernej pozie. Strona 11 przedstawia wskazującego włócznią naczynie z wodą, w którym znajduje się ślimak. Strona 10 jest tak mocno uszkodzona, że identyfikacja postaci jest w praktyce niemożliwa. Opierając się na ocalałych fragmentach Michael D. Coe wyraził przypuszczenie, że mogła to być stojąca postać, ubrana w nakrycie głowy w kształcie wodnego ptaka i trzymająca atlatl.