Madonna z goździkiem (nazywana również Madonną monachijską) – obraz namalowany między 1473 a 1475 rokiem, przez włoskiego artystę renesansowego Leonarda da Vinci. Zdaniem historyka sztuki Franka Zöllnera jest to najwcześniejszy samodzielny obraz tego malarza. Znajduje się w zbiorach Starej Pinakoteki w Monachium.
Według Vasariego obraz namalował Leonardo da Vinci, w czasie jego pobytu w warsztacie Verrocchia. W następnych latach właścicielem obrazu był papież Klemens VII. W 1886 roku obraz należał do pewnego aptekarza mieszkającego w południowych Niemczech. W 1889 roku oraz sprzedano go do Pinakoteki za 800 marek jako obraz szkoły Verrocchia, prawdopodobnie Leonarda.
Niewykluczone, że pierwszy szkic lub zarys postaci wykonał Andrea del Verrocchio. Świadczyć o tym może rysunki Głowa kobiety z lat ok. 1470–1475 i Głowa kobieca z ozdobami, autorstwa Verrocchia. Malując obraz, Leonardo eksperymentował z werniksem i nowymi farbami olejnymi. Technika ta doprowadziła do pęknięć w miejscach, gdzie naniesiono poprawki i nałożono kolejne warstwy pokrywające. Układ fałd na żółtej od spodu szacie przypomina szaty na Zwiastowaniu.