Just-in-time (JIT) (z ) – metoda zarządzania stosowana w celu redukcji pracy w toku (ang. work in progress) i poziomu zapasów w procesach produkcyjno-magazynowych.
JIT to drugi, obok jidoki, filar Systemu Produkcyjnego Toyoty, w oparciu o który rozwinęła się koncepcja lean management. Za pomysłodawcę tej metody uważany jest Kiichirō Toyoda.
Opis JIT pozwala na zsynchronizowanie wszystkich czynności w procesie dzięki wykorzystaniu systemu ssącego oraz ciągłego przepływu. W tej metodzie wykorzystywane są kanbany, które wyznaczają kiedy procesy produkcyjne powinny zostać uruchomione. Kolejny zapas jest zamawiany w momencie, gdy zostanie osiągnięte minimum magazynowe – dzięki temu minimalizuje się wykorzystywaną powierzchnię i koszty magazynowania.
Jedną z przeszkód w systemie JIT jest fakt, że poziom minimum magazynowego determinowany jest przez historię zapotrzebowania. Jeśli zapotrzebowanie wzrasta powyżej planowanego na podstawie przeciętnych danych z poprzednich okresów, przedsiębiorstwo może wyczerpać wszystkie zapasy i spotykać się z zażaleniami ze strony klienta. Aby zapewnić 95-procentową sprawność obsługi powinno się wprowadzić minimum dwa odmienne standardy zarządzania zapasami na bezpiecznym poziomie.