W roku 1938 miasto liczyło ok. 3500 mieszkańców. Istniała parafia katolicka pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny in loco, cerkiew pw. Narodzenia NMP oraz synagoga.
Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 r. miasto zostało okupowane przez Armię Czerwoną i anektowane przez ZSRR.
W obliczu ataku Niemiec na ZSRR NKWD aresztowało w Rudkach około 80 osób (według źródeł ukraińskich i niemieckich byli to wyłącznie Ukraińcy) i wywiozło w nieznanym kierunku. W pobliskim lasku odnaleziono później dziewięć zwłok (według innej wersji trzy), części osób prawdopodobnie udało się zbiec, los pozostałych jest nieznany. Źródła niemieckie oszacowały liczbę ofiar NKWD w Rudkach i pobliskim Komarnie na około dwieście, co Kai Struve uważa za liczbę zawyżoną. Według raportu Einsatzgruppe 5 lipca 1941 miejscowi Ukraińcy podpalili synagogę i żydowskie domy, doszło także do egzekucji 15 Żydów. Według świadectwa żydowskiego rozstrzelano 39 Żydów a sprawcą egzekucji było GestapoKai Struve, “Deutsche Herrschaft, ukrainischer Nationalismus, antijüdische Gewalt. Der Sommer 1941 in der Westukraine”, Walter de Gruyter GmbH, Berlin/Boston 2015, ISBN 978-3-11-035998-5, e-ISBN (PDF) 978-3-11-036022-6, s.