Inkubacja – w psychologii, nieświadome przetwarzanie problemów, które są odłożone na pewien czas. Inkubacja występuje podczas snu, ćwiczeń, prowadzenia pojazdu czy brania prysznica. Inkubacja znacznie zwiększa szanse na rozwiązanie problemu przy niskim obciążeniu poznawczym wynikającym z rozgrywania się nieintencjonalnie w czasie przerwy od działań intencjonalnych.
Efekt inkubacji jest wywołany świadomą pracą nad rozwiązaniem problemu, a następnie zmęczeniem i znużeniem materiałem. W trakcie spoczynku umysł łączy abstrakty i rzeczy nie pasujące do siebie, przenosząc je do pamięci deklaratywnej. Po odzyskaniu świadomości odpowiedź jest prostsza do zrozumienia. Zjawisko inkubacji wykorzystywane jest w mnemotechnikach. Dzięki przedzieleniu okresów nauki okresami inkubacji (przerwy, snu lub drzemki), umysł zapamiętuje więcej informacji.
Historia badań Teoria inkubacji pierwotnie została zaproponowana przez Grahama Wallasa w 1926 roku jako część czterowartościowego mechanizmu rozwiązywania problemów, obejmującym fazy preparacji, inkubacji, olśnienia i weryfikacji.