W 1651 r. Lembruk miał 40 włók i mieszkało tu 18 gospodarzy. Przed 1740 we wsi powstała szkoła. W 1785 r. we wsi było 31 domów. W dokumentach z 1818 r. wymieniany jest nauczyciel Jan Serowy, który uczył w lembruckiej szkole (po polsku) 28 dzieci. W 1822 r. Lembruk był wsią chełmińską po uwłaszczeniu i liczył 195 mieszkańców. W 1838 r. były tu 43 domy i 325 mieszkańców. W 1849 r. we wsi były 44 budynki mieszkalne z 329 mieszkańcami. W 1853 roku, ze skupu gruntów chłopskich, należących do gruntów Lembruka, utworzono majątek dworski Pawłowięta (Paulinenhof).
W 1928 r. wieś i wybudowanie zamieszkiwało 319 osób. W 1938 r. we wsi szkoła była dwuklasowa i uczyło się w niej 46 dzieci. W 1939 r. we wsi mieszkało 278 osób i było 60 gospodarstw domowych, w tym 12 rolniczych, z których trzy miały wielkość w granicach 0,5-5 ha, dwa w granicach 5-10 ha, pięć w granicach 20-100 ha i ponad 100 ha.
W czasie drugiej wojny światowej w Lembruku był duża baza stacji radarowych pierwszej kategorii wykrywania, obsługująca Wilczy Szaniec. Miała kryptonim Rozgwiazda a przebywało w niej ponad 200 osób obsługi. Znajdował się tam prawdopodobnie ciężki radar typu Fu MG-65 o zasięgu 70 km.
Przypisy
Bibliografia Mrągowo. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn, 1975, 488 str.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Lembruk