Bitwa pod Legnano – starcie zbrojne, które miało miejsce 29 maja 1176 w trakcie piątej wyprawy italskiej Fryderyka Barbarossy (1174–1177).
Chcąc opanować miasta północnych Włoch Fryderyk Barbarossa na czele 4 000Mała Encyklopedia Wojskowa. jazdy wyruszył w maju 1176 znad jeziora Como, by połączyć się z siłami włoskich sprzymierzeńców. Z Mediolanu ruszyła przeciwko niemu armia Ligi Lombardzkiej licząca 12 000Mała Encyklopedia Wojskowa; niektóre źródła przesadnie oceniały armię miast lombardzkich na kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy. żołnierzy, którą dowodził Alberto da Giussano.
Mimo iż pod Legnano przewaga przeciwnika była przytłaczająca, Fryderyk zdecydował się na atak. Liczący 300 rycerzy niemiecki oddział wpadł na liczącą 700 jezdnych szpicę Lombardczyków. Wtedy na pomoc swoim ruszył cesarz. Niemieckie rycerstwo z całą siłą uderzyło na lombardzką jazdę, która w trakcie ucieczki stratowała szeregi własnych wojsk. Niemieccy rycerze prowadzeni przez cesarza dotarli do głównego sztandaru Lombardczyków, którzy uznali bitwę za przegraną i wycofali się do Mediolanu. Rycerze Barbarossy uderzyli wówczas na mediolańską piechotę opartą na carroccio, ale fala ich uderzenia załamała się na włóczniach Mediolańczyków.