W 1971 ośrodek Aralsk-7 na Wyspie Odrodzenia testował śmiercionośnego wirusa czarnej ospy (ospy prawdziwej). W lipcu 1971 roku statek badawczy Lew Berg w mgle podpłynął na około 15 km w okolice wyspy łamiąc tym samym zakaz zbliżania się na odległość mniejszą niż 40 km. W sierpniu, już po opuszczeniu statku zachorowała młoda kobieta, która pełniła funkcję asystentki laboratoryjnej i pobierała próbki planktonu. W Aralsku wybuchła epidemia ospy.

Od czasu wybudowania w 2005 tamy Kökarał, oddzielającej wody Jeziora Północnoaralskiego od wciąż wysychającej południowej części, lustro wody po północnej stronie tamy podnosi się systematycznie, a linia brzegowa zbliża się do miasta (w 2006 zbliżyło się na odległość 25 kilometrów). Zjawiska te pozwalają mieszkańcom Aralska mieć nadzieję na odtworzenie w niedalekiej przyszłości życia w wodach północnej części jeziora i na korzystne zmiany w gospodarce miasta.

Uwagi

Przypisy Polski egzonim KSNG GUGiK.

„S. Orgelbranda Wielka Encyklopedja Powszechna” tom I z 1898 pisze o forcie w Aralsku jako o już nieistniejącym.

„Wielka encyklopedia powszechna PWN” tom I z 1962.

Kategoria:Miasta w obwodzie kyzyłordyńskim