We wrześniu, po spędzeniu lata na powrocie do zdrowia i opiece nad chorymi i rannymi w zdobytym Kumasi, Willcocks wysłał lotne brygady do sąsiednich regionów, które poparły powstanie. Jego wojsko pokonało Aszanti w potyczce w Obassa 30 września i odniosły zwycięstwo niszcząc fort i miasto Kokofu, gdzie poprzednio został pokonany. Używając nigeryjskich poborowych polował na zbiegów Aszanti, którzy uciekli do dżungli po oficjalnym przyrzeczeniu posłuszeństwa. Po szturmie na miasto kapitan Charles John Melliss nagrodzony został Krzyżem Wiktorii za dzielność podczas ataku, jedynej takiej nagrodzie za tę kampanię, jakkolwiek pewna ilość innych oficerów otrzymała Distinguished Service Order.
Następstwa Po zakończeniu tej akcji czystek Aszanti byli pokonani, a wojna zakończona. Następnego roku trzydziestu wodzów plemiennych, wśród nich przywódczyni Aszanti Yaa Asantewaa zostało zatrzymanych i deportowanych na Seszele. Nie otrzymali oni pozwolenia na powrót przez kolejnych 25 lat, w ciągu których wielu z nich zmarło, w tym Asantewaa. Królestwo Aszanti zostało wcielone do kolonii Złotego Wybrzeża i podporządkowane brytyjskiej administracji, którą wspomagał garnizon brytyjskich rekrutów w Kumasi.