Armia pod dowództwem Yuana rozgromiła siły rewolucjonistów pod Hankou i Hanyang. Yuan nie poprowadził jednak decydującego uderzenia na ognisko rewolucji w Wuhanie, lecz w porozumieniu z konsulem brytyjskim Johnem Jordanem zaczął prowadzić własną politykę, doprowadzając w grudniu do zawieszenia walk i rozpoczęcia negocjacji z rewolucjonistami. Początkowo próbował przekonać stronę republikańską do akceptacji monarchii konstytucyjnej, jednak po proklamowaniu 1 stycznia 1912 Republiki Chińskiej z prezydentem Sun Jat-senem, chcąc utrzymać wpływ na republikanów, zdecydował się na jak najszybsze przekonanie dworu do abdykacji.
16 stycznia 1912 złożył na dworze cesarskim petycję zawierającą wezwanie do abdykacji dynastii mandżurskiej. 17 i 19 stycznia nad wnioskiem debatowali najważniejsi członkowie domu panującego. Arystokracja mandżurska nadal pokładała w nim wielkie nadzieje. Dowodem tego było nadanie mu tytułu markiza pierwszej klasy. Utrzymując doskonałe relacje z monarchistami, nie zaniedbywał rokowań z politykami republikańskimi.