ST44, powszechnie w dużych silnikach okrętowych), jak i czterosuwowym.
Silniki z wtryskiem bezpośrednim cechują się zaletami takimi jak:
niskimi stratami cieplnymi niskim jednostkowym zużyciem paliwa możliwością uzyskania dużych mocy jednostkowych (po doładowaniu) łatwiejszym spełnieniem ostrych norm ekologicznych.
Posiadają też i wady takie jak:
wysokie wartości ciśnienia maksymalne obiegu (stosunkowo duża masa silnika) "twarda" praca silnika (głośność) wolniejsza reakcja na "dodanie gazu" większe wymagania w zakresie paliwa (liczba cetanowa)
Wady te można (w większości) usunąć poprzez zastosowanie nowych technologii zasilania, opartych na pompowtryskiwaczach i systemie common rail. Ponieważ Pe rośnie szybciej niż ciśnienie maksymalne obiegu w czasie doładowania - szeroko w tych silnikach wykorzystuje się układy doładowania, co wydatnie przyczynia się do zmniejszenia masy jednostkowej silnika. Niskie jednostkowe zużycie paliwa sprawia, iż silnik wysokoprężny z wtryskiem bezpośrednim odgrywa coraz większą rolę jako silnik trakcyjny do napędu pojazdów. O ile kiedyś był stosowany (z założenia) w ciężkim transporcie drogowym i kolejnictwie, tak obecnie jest powszechnie stosowany też w samochodach dostawczych i osobowych.