mały|200px|prawo|Eberstein
Ernest Albrecht von Eberstein (ur. 6 czerwca 1605 w Gehofen, zm. 9 czerwca 1676 w Neuhaus k. Sangerhausen) – feldmarszałek w wojsku duńskim i saskim.
Był dwukrotnie żonaty, najpierw z Elizabeth Boren, a 6 maja 1638 poślubił w Neuhaus Ottilie Elisabeth von Ditfurth (1618–1675).
Graf Ernst Albrecht von Eberstein uchodził za błyskotliwego taktyka, który sztuki wojennej uczył się podczas wojny trzydziestoletniej.
Początki kariery wojskowej Kariera Ernsta Albrechta rozpoczęła się już w wieku 11 lat, gdy towarzyszył on swemu wujowi, podpułkownikowi von Lauterbach. Początkowo jego wuj był gubernatorem Deventer w Holandii, a potem służył w Czechach. Jako sojusznik Fryderyka V, von Lauterbach brał udział w bitwie na Białej Górze, a następnie służył pod wodzą hrabiego Mansfelda.
W roku 1622 17-letni Ernst Albrecht walczył jako zwykły żołnierz w armii Tilly'ego. Później wstąpił do armii szwedzkiej, w której jako kapral walczył przeciwko Polsce przez pięć lat. W roku 1630 służył w zakresie dyplomacji księciu Wilhelmowi von Sachsen-Weimar. Potem w służbie u hrabiego Wilhelma von Hessen-Kassel doszedł do rangi majora.