Nie mając doświadczenia, traci nad nią kontrolę, co grozi katastrofą, zniszczeniem sali i zabiciem uczestniczących w przyjęciu. Geralt i Myszowór przerywają jej kontakt z magią, oszałamiając druidzkim zaklęciem, połączonym z wiedźmińskim Znakiem Aard. Wybija prawdziwa północ. Jeż (a naprawdę Duny) odzyskuje ludzką twarz. Calanthe natomiast oddaje mu Pavettę.
Duny wyjaśnia, że został zaklęty przez czarnoksiężnika, któremu naraził się jego ojciec. Od północy do świtu ma ludzką twarz, a w pozostałe godziny twarz jeża. Tylko prawo niespodzianki mogło zdjąć z niego czar. Wstaje ranek, a Duny ma normalną twarz. Calanthe zdjęła z niego klątwę swoją zgodą. Wyjaśnia się, że Pavetta może korzystać ze swojej mocy, ponieważ straciła dziewictwo (z Dunym). Eist (ukochany Calanthe, który osłonił ją przed mocą Pavetty) oświadcza się królowej i zostaje przyjęty. Gdy Duny chce nagrodzić Geralta, ten żąda od niego prawa niespodzianki. Okazuje się bowiem, że Pavetta jest w ciąży.
Ekranizacja Na podstawie opowiadania powstał scenariusz 6. odcinka serialu Marka Brodzkiego Wiedźmin. Geralta zagrał Michał Żebrowski, Calanthe zagrała Ewa Wiśniewska, Pavettę zagrała Agata Buzek, Duny’ego zagrał Dariusz Jakubowski, a Cracha an Craite zagrał Michał Milowicz.
Kategoria:Opowiadania z cyklu wiedźmińskiego Kategoria:Utwory literackie z 1990