Tezy anarchokapitalistów są prima facie podobne do tez amerykańskich anarchoindywidualistów. Podobieństwa te bywają argumentem za uznaniem anarchokapitalizmu za odłam szeroko rozumianego anarchizmu. Jednakże takie ujęcie często pomija istotne różnice między tymi dwoma nurtami politycznymi. Anarchoindywidualiści, w odróżnieniu od anarchokapitalistów, nigdy nie odrzucili laborystycznej teorii wartości. Co najwyżej, jak ma to miejsce w wypadku Kevina Carsona, została ona „uwspółcześniona”Studies in Mutualist Political Economy..
Anarchiści indywidualistyczni często mieli też inne zapatrywania na własność ziemską, wspierając w tej kwestii tzw. „własność użytkową”. Nie jest jasne, jak w tym wypadku należy ją rozumieć – Kevin Carson zwraca uwagę, że klasyk anarchoindywidualizmu, Benjamin Tucker, w różnych wypowiedziach wahał się, czy opłaty za korzystanie z budynku są dopuszczalne, czy już są formą lichwy (jednoznacznej w zasadzie z podatkiem).