Inne kraje Inne kraje użytkujące parowozy serii S160 po 1945 roku: koleje węgierskie – 510 parowozów, z czego do ruchu włączono 486 pod oznaczeniem serii 411. koleje włoskie – 244 parowozy pod oznaczeniem serii 736, do końca lat 50. (większość dostosowana do opalania mazutem). koleje czechosłowackie – 80 parowozów pod oznaczeniem serii 456.1, do 1972 roku. koleje austriackie – 30 parowozów pod oznaczeniem serii 956. koleje greckie – 27 parowozów pod oznaczeniem serii θγ (theta gamma) oraz 25 zakupionych od Włoch w 1959 roku. i inne
Konstrukcja thumb|Rysunek konstrukcyjny Tr203
Układ biegowy i ostoja Parowozy S160 miały układ osi 1'D. Ostoja parowozu została zbudowana z dwóch belek ze stali manganowej o długości 9804 mm. Przed ostoją znajdował się półwózek Bissela. Zawieszenie parowozu było trójpunktowe, składało się z resorów piórowych, na których stały sprężyny. Przedni punkt podparcia opierał się na dwóch wahaczach. Zawieszenie to było zespolone z wahaczem półwózka tocznego. Tylne punkty podparcia znajdowały się pomiędzy trzecią a czwartą osią zespoloną (4 i 5 oś).