thumb thumb|150px|Herb rodowy Bonapartych Aleksandryna Bonaparte (fr.: Marie-Laurence-Charlotte-Louise-Alexandrine, z domu de Bleschamp, 1:o voto Jouberthon de Vaubertie, 23 lutego 1778, Calais – 12 lipca 1855, Senigallia k. Ankony), druga żona brata Napoleona, Lucjana, księżna Canino.
Aleksandryna była córką Karola Jakuba de Bleschamp, liweranta królewskiej marynarki, i Filiberty Joanny Luizy Bouvet. Otrzymała staranne wychowanie w konwencie sióstr augustianek w Wersalu, po czym pomagała ojcu w czasie jego podróży handlowych po Francji, spędziła m.in. parę lat w Tours. W roku 1795 przeniosła się do Paryża i stała się bywalczynią różnych salonów epoki Dyrektoriatu. Na jednym z bali poznała agenta kantoru wymiany pieniędzy Jana Franciszka Jouberthona i poślubiła go w grudniu 1795. Mieli córkę Annę, później adoptowaną przez Lucjana Bonapartego. Jouberthon w niedługim czasie splajtował; szukając szczęścia porzucił żonę i dziecko i udał się na Haiti do korpusu generała Leclerka – wkrótce tam zmarł na żółtą febrę w czerwcu 1802.