mały|Pierwsze wersety sury Al-Bakarah, uznawanej za surę medyńską Sura medyńska (rzadziej: medyneńska) – sura, która według muzułmanów została objawiona Mahometowi po tym jak odbył Hidżrę z Mekki do Medyny w 622 roku n.e.
Podstawowe informacje na temat podziału sur Koranu na medyńskie i mekkańskie Istnieje kilka kryteriów podziału sur na sury mekkańskie i medyńskie. Najbardziej powszechnie akceptowany wśród uczonych muzułmańskich zdaje się być pogląd, że granicznym momentem pomiędzy dwoma kategoriami sur jest Hidżra – emigracja Mahometa z Mekki do Medyny. Sury, które zgodnie z tradycją zostały objawione Mahometowi przed Hidżrą nazywane są mekkańskimi. Sury, które zostały objawione po emigracji Mahometa do Medyny są określane jako medyńskie. Jednakże w tekście sur mekkańśkich można znaleźć ajaty medyńskie i vice-versa. Wynika to z faktu, że niektóre sury były objawiane we fragmentach i przez dłuższy okres. Dla przykładu sura Al-Baqarah, najdłuższa sura Koranu, była objawiana przez około 2 lata i jest uznawana, za surę medyńską. Jednocześnie uczeni muzułmańscy są zgodni, że jej dwa ostatnie ajaty zostały objawione podczas tak zwanej Podróży Miradż, w okresie mekkańskim (pod sam jego koniec).