Dariusz Nowacki (ur. 23 czerwca 1965 w Bydgoszczy) – polski krytyk literacki i badacz literatury, pracownik Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Śląskiego.
Życiorys Jego rodzice to Stanisław Nowacki i Wanda z domu Krupecka. W 1980–1985 uczył się w Technikum Przemysłu Drzewnego w Bydgoszczy. Następnie odbył studia polonistyczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, tytuł magistra uzyskał w 1990. Pracował jako nauczyciel języka polskiego w Szkole Podstawowej nr 6 w Sosnowcu do 1993 roku. 18 maja 1999 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy "Ja" nieuniknione. O podmiocie pisarstwa Jerzego Andrzejewskiego, której promotorem był prof. Krzysztof Kłosiński. 12 czerwca 2012 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Kto im dał skrzydła. Notatki o prozie, dramacie i krytyce (2001–2010). Pracuje jako profesor nadzwyczajny w Instytucie Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, jest członkiem Komisji Historii Sztuki Polskiej Akademii Umiejętności. Redaktor kwartalnika kulturalnego „Opcje”, były redaktor kwartalnika literackiego „FA-art”, współpracownik pism literackich, a także gazet codziennych i wydawnictw.