Zespół Rotora () – rzadki, genetycznie uwarunkowany zespół chorobowy o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym. W obrazie klinicznym bardzo przypomina zespół Dubina-Johnsona. Występuje w nim nadmiar bilirubiny sprzężonej, ale nie dochodzi do odkładania czarnego barwnika w wątrobie.
Obraz kliniczny Choroba ma często bardzo łagodny przebieg, zwykle objawia się żółtaczką z okresowym bólem brzucha. Objawy zaczynają się w okresie niemowlęcym, czasami kilka lat później. Zdarza się, że łagodna żółtaczka jest już obecna od urodzenia. Choroba nie prowadzi do powikłań, w tym marskości wątroby.
Patofizjologia Choroba jest dziedziczona autosomalnie recesywnie. Dokładna etiopatogeneza choroby jest nieznana, ale prawdopodobnie jest związana z niewydolnością mechanizmu wewnątrzkomórkowego gromadzenia w wątrobie anionów organicznych, takich jak diglukuronian bilirubiny. Defekt ten wynika z mutacji jednocześnie w obu genach SLCO1B1 i SLCO1B3 na chromosomie 12, genów, które odpowiadają za produkcję białek transportujących aniony do wnętrza hepatocytu (OATP1B1 i OATP1B3).