Na początku maja 1917 roku Baracca został przeniesiony do 91 Eskadry i już pierwszego dnia odniósł zwycięstwo nad Brandenburgiem C.I. Był to jego 9 sukces powietrzny. 22 października 1917 Francesco Baracca odniósł swe pierwsze podwójne zwycięstwo - zestrzelił jednego dnia dwa samoloty typu DFV CV. Ten wyczyn udało mu się powtórzyć jeszcze dwukrotnie - pierwszy raz w 4 dni później, 26 października (kolejne dwa DFV CV) i drugi raz 6 listopada, zestrzeliwując Albatrosa D.III i DFV CV. Pod koniec 1917 osiągnął imponującą liczbę 26 zestrzeleń.
W lutym 1918 roku Baracca został przedstawiony belgijskiemu królowi Albertowi I i został przez niego udekorowany wojskowym Orderem Korony. W marcu tego samego roku Francesco otrzymał Order Korony Italii, z Żelazną Koroną Longobardów.
3 maja 1918 roku Baracca stoczył walkę z sześcioma austriackimi Albatrosami D.III, z których jednego udało mu się strącić. 15 czerwca 1918 roku Francesco Baracca osiągnął swoje ostatnie, 34 zwycięstwo powietrzne. Zestrzelił swym SPADem XIII Albatrosa D.III.