Budynek oddano do użytku 1 maja 1951 jako Dom Partii (siedziba Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej). Od tego dnia do nowego gmachu sukcesywnie zaczęły się przenosić kolejne wydziały PZPR, jednak wciąż trwały w nim prace wykończeniowe. Ostateczne przekazanie do eksploatacji całości budynku nastąpiło na początku sierpnia 1952. Zbudowany został oficjalnie ze składek członków partii; tak naprawdę koszty pokryto z kasy państwa i z wymuszonych zakupów cegiełek. Do budowy wykorzystano m.in. granit ze zniszczonego mauzoleum Hindenburga.

Monumentalny gmach w stylu umiarkowanego modernizm ma kształt zamkniętego czworoboku 92 na 76 m z dużym wewnętrznym dziedzińcem, łączącym się w przyziemiu szerokimi podcieniami z otwartą przestrzenią. Zastosowano w nim modularny podział przestrzeni wnętrza na piętra biurowe, wyrażony gęstym szeregiem otworów okiennych. Główna elewacja gmachu została zaprojektowana od strony ul. Książęcej.

W latach 1991–2000 w budynku miała siedzibę Giełda Papierów Wartościowych, która później przeniosła się do Centrum Giełdowego. 16 kwietnia 1991 odbyła się tam pierwsza sesja giełdowa.