Walczył w kampanii moskiewskiej 1812 roku i saskiej 1813 roku. Pod Lipskiem dostał się do niewoli rosyjskiej. Po uwolnieniu i powrocie do kraju wstąpił do Armii Królestwa Polskiego. W 1816 roku złożył dymisję.
Brał aktywny udział w życiu politycznym i w organizacjach niepodległościowych w Warszawie. W 1826 roku został uwięziony, ale z braków dowodów winy uwolniony. Jako poseł sejmowy wniósł 1829 roku projekt uwłaszczenia chłopów. W czasie debat sejmowych popierał Jana Olrycha Szanieckiego dążącego do oczynszowania i uwłaszczenia chłopów. Związany ze sprzysiężeniem Piotra WysockiegoWacław Tokarz, Sprzysiężenie Wysockiego i Noc Listopadowa, Warszawa 1980, s. 89.. W 1830 roku wiceprezes Towarzystwa Patriotycznego.
Po wybuchu powstania listopadowego zgłosił się do służby, początkowo jako regimentarz zawiślański. Organizował regularną armię oraz ruchomą gwardię narodową. W oblężonej Warszawie dowódca artylerii wałowej. W czasie powstania listopadowego w dniu 25 stycznia 1831 roku, na wniosek Romana Sołtyka Sejm powstańczy jednogłośnie uchwalił detronizację cara Mikołaja I jako króla Polski. Generał z września 1831 roku. Był zwolennikiem bezwzględnej obrony miasta, występował stanowczo przeciw kapitulacji.