Rozwój organizacyjny brygady Początek 1969 roku to również początek kolejnego etapu rozwoju organizacyjnego brygady. Z istniejącej kadry wyznaczono kolejne grupy organizacyjne dla sformowania nowych jednostek rakietowych. Część kadry i żołnierzy wyjechała do Bemowa Piskiego, a grupy kwatermistrzowskie udały się na wybrzeże Bałtyku w celu przejęcia i przystosowania nowo budowanych obiektów koszarowych. Od marca do maja w istniejących już dywizjonach powstawały kolejne dywizjony, także wyposażone w zestawy S-75M. Formowanie dywizjonów na linii brzegowej wiązało się z realizacją koncepcji obrony wybrzeża morskiego przez środki rakietowe. Realizacja tej koncepcji spowodowała, że w połowie lat siedemdziesiątych dywizjony rakietowe powstały od Świnoujścia na zachodzie po Sobieszewo na wschodzie wybrzeża. Jednostki brygady miały znaczny udział w tworzeniu tej linii. Sformowano 40 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (Kołczewo) 41 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (Mrzeżyno) 42 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (Ustronie Morskie) 43 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (Darłowo), (Dąbki) We wrześniu nowo organizowane dywizjony osiągnęły gotowość bojową i zostały włączone w system pełnienia dyżurów bojowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 26 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.