Carl von Clausewitz w swoim dziele O wojnie wykazywał, że strategia nie uznaje głębokiego ugrupowania. Według niego powinno się dążyć do wykorzystania całości sił w jednym rzucie. Takie właśnie postępowanie było bardzo charakterystyczne dla doktryn Helmutha von Moltke i Alfreda von Schlieffena. Ten drugi twierdził, że najlepszymi odwodami są samochody naładowane amunicją.
Przeznaczenie odwodu w natarciu – do potęgowania uderzenia, rozbicia sił broniących drugiej pozycji obrony oraz rozwinięcia powodzenia pierwszego rzutu. W sytuacji pilnego obezwładnienia części sił pierwszego rzutu może przejąć ich zadanie; części jego sił odwodu może być wykorzystana do podjęcia walki z taktycznym desantem powietrznym (TDP) przeciwnika, osłony skrzydeł czy odpieranie kontrataków. w obronie – do wykonywania kontrataków w celu odtworzenia przedniej linii obrony; może również wzmacniać obronę na zagrożonych kierunkach poprzez zajmowanie rubieży ogniowych, broniąc drugiej pozycji i stwarzając w ten sposób warunki do wykonania zwrotu zaczepnego przez przełożonego;