W Europie takie ryby były znane w 1760.
Historia rozprzestrzeniania się złotych rybek w Azji jest słabo udokumentowana. Wydaje się prawdopodobne, że najpierw dotarły do Indochin i krajów sąsiadujących z Chinami, a dopiero później do Japonii, gdzie pojawiły się w początkach XVI wieku. Za protoplastów japońskich odmian uważane są chińskie odmiany: hibuna wakin, ranchu, ryukin i demekin.
Pierwszym europejskim krajem, do którego sprowadzono – pochodzące z Makau lub, według innej wersji, z Jawy przez Afrykę Południową – żywe okazy złotych rybek była Portugalia. Nastąpiło to prawdopodobnie w XVII w. W literaturze wymieniane są dwie daty: 1611 lub 1691, lecz z powodu braku jednoznacznego źródła daty te podawane są w wątpliwość. Z tego samego wieku (rok 1691) pochodzą pierwsze zapisy z Anglii. W XVIII wieku te akwariowe ryby rozprzestrzeniły się po Europie i dotarły do Rosji. Pierwsze rozmnożenie w północnej Europie odnotowano w Holandii w 1728 roku.
Za datę introdukcji do Stanów Zjednoczonych przyjmuje się rok 1874. Krótko później pojawiły się pierwsze odmiany amerykańskie: veiltail (welon) i comet (kometa). Wielka Brytania dopiero znacznie później mogła pochwalić się nowymi odmianami szubunkina (londyńską i brystolską).