Ubarwienie ryby ma mniejsze znaczenie w ocenie standardu.
Dwa główne kształty ciała złotych rybek rozróżniane są na podstawie porównania z formą wyjściową, której ciało jest wydłużone i bocznie spłaszczone. Za odmiany zbliżone kształtem do tej formy uważa się te, których szerokość jest mniejsza od połowy długości.
Drugą grupę stanowią odmiany o krótkim ciele – wysokość ryby przekracza połowę jej długości. Dodatkowo, u odmian o krótkim ciele płetwy – ogonowa i odbytowa – są całkowicie rozdzielone, a ich połówki są równomiernie rozwinięte. Z tej cechy wynika równoległy podział na odmiany podwójnoogonowe (o krótkim ciele) i pojedynczoogonowe (o ciele wydłużonym).
Ze względu na przezroczystość łusek i skóry wyróżniane są trzy grupy odmian: metaliczne (błyszczące) – wszystkie łuski są widoczne, opalizujące (perłowe) – łuski są nadal widoczne, ale o perłowym połysku, matowe – łuski są słabo widoczne.
Najczęstsze ubarwienie odmian metalicznych to intensywne pomarańczowe, prawie czerwone, żółć chromowa (żółte ciemne) albo aksamitnoczarne (u odmiany teleskop).
Pozostałe odmiany cechuje większa różnorodność ubarwienia.