Konstruktywizm społeczny, konstrukcjonizm społeczny – kierunek, który wyodrębnił się z socjologii wiedzy i upowszechnił się wraz z rozkwitem teorii postmodernistycznej, zasadzający się na przekonaniu, że ludzie postrzegają rzeczywistość poprzez pryzmat swojej kultury i doświadczeń, przypisując temu, co odnotowują, określone znaczenia, i w związku z tym nikt nie może zaobserwować obiektywnej rzeczywistości, oderwanej od nadawanych znaczeń i kontekstów.
Początki konstruktywizmuPeavy, V. Constructivism, Existential Themes and Counselling. Referat wygłoszony na konferencji Intercultural Counsellig and Therapy, Vancouver(1992), (podane za) Anna Paszkowska-Rogacz Teoria konstruktów osobistych Georga Kelly’ego w doradztwie zawodowym, XVIII Ogólnopolska Konferencja Szkoleniowa SDSiZ RP Lubniewice, 2008, prezentacja.
„Człowiek podlega nie rzeczom, ale poglądom na ich temat” – Epiktet Encheiridion (I w p.n.e.)
„Wiedzieć to znaczy czynić” – Giambattista Vico Nauka nowa (Scienca Nuova) (1725)
„Umysł nie jest pasywny jak wosk, ale jest aktywnym organem, który przekształca chaotyczną wielorakość doświadczeń w uporządkowane jednostki myśli” – Immanuel Kant Krytyka czystego rozumu (1781)